Εκτύπωση

Ὁ γέροντας Πατάπιος Δρούζας, καταγόταν ἀπὸ τὸν Ἄσσο Κορινθίας, καὶ τὰ τελευταία 32 ἔτη ἦταν στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Κυπριανοῦ καὶ Ἁγίας Ἰουστίνης, Κήπων 73, Περιστέρι, τοῦ ὁποίου Ναοῦ ἦταν Κτίτωρ.

Κοιμήθηκε στὶς 29 Ἰουλίου 2020, καὶ ἡ κηδεία του ἔγινε ἀνήμερα τοῦ Ἁγίου Εὐδοκίμου (31/7).

Ἦταν ἄκρως ταπεινός, ἀσκητικός, καὶ φιλακόλουθος ἱερεύς (λειτουργῶν καθημερινῶς, καὶ ἀρνούμενος τὴν σύνταξιν), ἔχων τὸ διορατικὸ χάρισμα καὶ πολύ δυνατή προσευχή. Μνημόνευε καθημερινῶς πολλὰ ὀνόματα, καὶ πολλὲς ψυχὲς ὠφελήθηκαν ἀπὸ τὶς προσευχές του.

Ὁ γέροντας ἔκανε βέβαια καὶ σαλότητες (δὲν γνωρίζω ἀπὸ πότε), καὶ πολὺ «χοντρὲς» μάλιστα, τὶς ὁποῖες κανεὶς νὰ μὴν τὶς μιμηθεῖ. Γιὰ αὐτὲς τὶς σαλότητες μερικοὶ κρατοῦν ἐπιφυλάξεις. Ὅπως ἐκμυστηρεύτηκε στὸν ἱεροψάλτη του μετὰ ἀπὸ ἐρώτηση τοῦ τελευταίου, ἔκανε αὐτὲς τὶς σαλότητες γιὰ νὰ μὴν τὸν ὑψώνουν οἱ ἄνθρωποι. Προσωπικά, ὅταν πήγαινα στὴν ἐκκλησία του, δὲν ἐστίαζα στὶς σαλότητες, ἀλλὰ στὰ χαρίσματα τοῦ γέροντα.

«Ἔλα νὰ σοῦ δείξω γιατὶ δὲν παίρνω σύνταξη», καὶ μοῦ ἔδειξε ἀπὸ τὸ Ἱερατικὸν μιὰ Εὐχὴ τοῦ Ὄρθρου: «εὐδόκησον, ὡς Ἀγαθὸς καὶ Φιλάνθρωπος, μέχρι τῆς ἐσχάτης ἡμῶν ἀναπνοῆς, προσφέρειν Σοι θυσίαν δικαιοσύνης, καὶ ἀναφορὰν ἐν τοῖς ἁγίοις Σου θυσιαστηρίοις».

Γέροντα ἡ τάδε εἶδε στὸ ὄνειρό της σὲ καλὴ κατάσταση τὸ πρόσωπο ποὺ κάνατε 40 λείτουργο! «Σταμάτα! Μὴ λὲς τέτοια».

(Σὲ κόσμο) Γέροντα θὰ μᾶς πεῖτε μιὰ πνευματικὴ κουβέντα νὰ στηριχθοῦμε; «Δὲν ξέρω ἐγὼ ἀπὸ τέτοια»!

(Κατ' ἰδίαν) Γέροντα πῶς ἀποκτοῦμε τὴν ταπείνωση; «Νὰ λὲς συνέχεια εἶμαι σκουλίκι, καὶ θὰ ἔρθει».

  

Τὴν εὐχή σου γέροντα Πατάπιε!