Πρέπει νὰ νηστεύουμε πρὸ τῆς Θείας Κοινωνίας (Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)
Παν. Δ. Παπαδημητρίου, 21/10/2026
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἦταν ὑπὲρ τῆς συχνῆς θείας Κοινωνίας, ἀλλὰ ξεκάθαρα λέει ὅτι πρέπει νὰ νηστεύουμε πρὸ τῆς Θείας Κοινωνίας ὥστε νὰ κοινωνήσουμε μετὰ καθαροῦ συνειδότος (οἱ Πατέρες -λέει- γνώριζαν τὴ βλάβη ποὺ προκαλεῖται ἀπὸ τὴν ἀμελῆ προσέλευση [στὴ Θεία Κοινωνία]):
«Συνειδότες οὖν οἱ πατέρες τὴν βλάβην τὴν γινομένην ἐκ τῆς ἠμελημένης προσόδου [στὴν Θεία Κοινωνία], συνελθόντες ἐτύπωσαν ἡμέρας τεσσαράκοντα νηστείας, εὐχῶν, ἀκροάσεως, συνόδων, ἵν' ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις καθαρθέντες μετ' ἀκριβείας ἅπαντες καὶ δι' εὐχῶν, καὶ δι' ἐλεημοσύνης, καὶ διὰ νηστείας, καὶ διὰ παννυχίδων, καὶ διὰ δακρύων, καὶ δι' ἐξομολογήσεως, καὶ διὰ τῶν ἄλλων ἁπάντων, οὕτω κατὰ δύναμιν τὴν ἡμετέραν μετὰ καθαροῦ συνειδότος προσίωμεν [στὴν Θεία Κοινωνία]», καί παρακάτω,
«οὐ γὰρ διὰ τὸ Πάσχα νηστεύομεν, οὐδὲ διὰ τὸν Σταυρὸν, ἀλλὰ διὰ τὰ ἁμαρτήματα τὰ ἡμέτερα, ἐπειδὴ μέλλομεν μυστηρίοις προσιέναι [ἐπειδὴ θὰ κοινωνήσουμε]· ἐπεὶ τό γε Πάσχα οὐ νηστείας ἐστὶν οὐδὲ πένθους, ἀλλὰ εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς ὑπόθεσις», [PG 48, 867, Εἰς τοὺς τὰ πρώτα Πάσχα νηστεύοντας, §δʹ.].
Δηλ. δὲν νηστεύουμε γιὰ τὸ Πάσχα, οὔτε γιὰ τὸν Σταυρό, ἀλλὰ γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, ἐπειδὴ πρόκειται νὰ προσέλθουμε στὰ Ἅγια Μυστήρια [νὰ κοινωνήσουμε]. Διότι τὸ Πάσχα δὲν εἶναι ἀφορμὴ γιὰ νηστεία οὔτε γιὰ πένθος, ἀλλὰ γιὰ εὐφροσύνη καὶ χαρά.
Βλ. Ὁ Κανών τῆς Νηστείας - Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν
Καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέει:
«ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί. εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα· κρινόμενοι δὲ ὑπὸ τοῦ Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν», (Α' Κορ. ια' 29-32).
Κανεὶς δὲν κοινωνεῖ πιὸ συχνὰ ἀπὸ τοὺς Ἱερεῖς. Καὶ ὅμως ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (γιὰ τὴν ἐποχή του) ἔλεγε ὅτι: “Οὐκ οἶμαι εἶναι πολλοὺς ἐν τοῖς ἱερεῦσι τοὺς σωζομένους, ἀλλὰ πολλῷ πλείους τοὺς ἀπολλυμένους”, [PG 60, 39]. Δηλ. δὲν γνωρίζω πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς ποὺ σώζονται, ἀλλὰ πολὺ περισσοτέρους ποὺ χάνονται.
Σημείωσις. Ἂν φᾶς μόνο ἕνα κ.γ. λάδι τὸ μεσημέρι τοῦ Σαββάτου, δὲν νηστεύεις τὸ Σάββατο. Βλ. Ὁ Κανών τῆς Νηστείας - Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν. Οἱ Ἀπόστολοι εἶπαν νὰ μὴν νηστεύουμε τὸ Σάββατο, δηλ. νὰ μὴν κάνουμε ξηροφαγία μὲ ἐννάτη (αὐτὴ ἧταν ἡ Νηστεία τότε). Δὲν εἶπαν νὰ τρῶμε κρέας τὸ Σάββατο πρὶν κοινωνήσουμε τὴν Κυριακή.
(πρωτο-δημοσιεύτηκε ὡς σχόλιο στό blog Αναστάσιος (21/10/2026).
